Obras 2: desfacer todo!

Para deixar a Biblioteca preparada para as obras de Nadal, recibimos unha orde: 

Hai que deixar libres as paredes para tirar e tapar todo o máis posíbel por cousa da poeira... 

MIMÁ!!

Menos mal que temos un equipazo de voluntarias e voluntarios que non nos deixaron soas na tarefa e, entre recreos, horas de garda e algunha hora de clase roubada, fixemos o que parecía imposíbel. 

Optamos por gardar os libros en caixas.

Teoricamente por orde...

Baleirar estantes e estantes...

E acabamos as caixas e aínda quedaban libros...

E cambiamos de opción.A biblio ía perdendo volume(s).

E os libros foron a monte para despois ser tapados...

E xa o de ordear... quedou para a volta!

Que sensación estraña!

A cousa case está!

Trabalho feito!!

Iso si, non todo vai ser traballar!!!

O mellor de todo: que o feito de termos a biblioteca desmontada non impide a quen o desexa, gozar da lectura. 

Sempre encontramos onde!!

Adoramos!

Obras!!!

GRANDE NOVA
GRANDE NOVA!

Acaban de comunicarnos desde a Dirección do centro que unha das nosas propostas vai facerse real durante as vacacións de Nadal...

Temos un local grande, luminoso e espacioso...

... e moooooi longo!

E temos un corredor ao ladiño longo e escuro que non aproveitamos nada... 

Así que pedimos que tirasen parte do tabique que separa a biblio do corredor para incorporar parte deste ao local.

Un dos muros que van cair é ese de aí... 

E a metade do muro amarelo...

Claro que para facer a obra teremos que retirar libros e estantes e mesas e... 

Ai, canto traballo!!!

O noso xogo é noso

Xa chegaron á Biblioteca os nosos exemplares do traballo do ano pasado dos Equipo de Dinamización Lingüística: o xogo de mesa sobre Cuntis elaborado colaborativamente por todo o alunado da ESO. 

É certo que os xogos foron depositados, aínda que iso non quere dicir que teñan éxito. O éxito só o teñen se alguén gasta o recreo en botar unha partida. 

Alguén faría iso? 

Si!!

Collérono sen que ninguén lles mandara!

Sábeo? Non o sabe?

Igual o de preparar un recanto de xogos é necesario...

Traballando a CDU

En 2º ESO, nas clases de Lingua Castelá, estamos a aprender a organización da Biblioteca para despois explicárvola a todos os grupos que queirades. 

Para iso estivemos investigando que é a CDU...

Bucamos información, fixemos os nosos esquemas...

Aclaramos conceptos, como os temas de cada sección...

E organizamos a información decidindo como partillala con vós. 

O primeiro: deseñar os planos para que saibades onde está cada cousa....

Segundo: elaborar unha Guía Xigante que vos explique a CDU...

Cando teñamos todo listo, chegarán as sesións para grupos.

Bibliodecor: pufs e pufs e pufs.

Ese é o resumo do certame Bibliodecor, ese ao que vos convidei a participar para decidirmos como mellorar a Biblio... 

Recibimos unha chea de propostas. 

Todas elas estupendas, e das que demos con detalles e pormenores tan inspiradores que non nos chegaba o diñeiro do PLAMBE para argallar todo, cachis!!

Mais é certo que Booking tiña unha proposta preferida: 

A de Irene!! Adoramos os sillóns-castañas voadores!

Pero houbo moitas máis!

Petición de tobogáns!

Os pufs das emocións (e máis tobogáns).

Unha zona secreta entre un mundo de pufs.

Zona happy!!

Que sairá de aquí! 

O túnel do terror

Na Biblioteca temos un problema moi moi moi gordo. Xa non podemos deixar de facer o túnel. Lembrades o do ano pasado? 

Pois alá veu a rapazada:

- eló, este ano non o facemos? Necesitas axuda? 

E xa se puxeron a traballar.

Recortar e pegar.

Tiras e tiras de plástico negro!!

E colocamos os libros...

Libros de terror e medo e pavor e fantasmas...

E bruxas, e monstros e demos...

E vampiros, e maleficios, e diabos, e esqueletes...

Para grandes e pequenas.

Só que non sabemos se alguén atendeu á expo...

Para ver a Exposición había que atreverse a entrar no túnel...

E enfrontarse a todo tipo de fantasmas.

A todo tipo de fantasmas!!

E todo o mundo entrou por ver espíritos, non sabemos se alguén por ver libros :/

Entran, mais non miran os libros :(

Esas carreiras, serán para ler? Mmmmm!

Iso si, esas tan maiores que nos miraban con aires de intelectualidade cando recortabamos plastiquiños, acabaron por cair na tentación, e probaron tamén o medo da escuridade.

Até fixeron cola!!!

A ver que inventamos para o ano que vén!!

Novembro: veu Anxo Moure de visita!!

Como andamos de outono e magosto e ciencia e natureza, decidimos enviar un telegrama urxente: 

AUXILIO. STOP. ANXO MOURE. STOP.
ACUDA URXENTEMENTE. STOP. CARBALLO CON BOTAS. STOP.
CONTAR. STOP. CONTO. INFANTIL.  

E o Anxo Moure recibiu o recado, no alto do carballo onde vive alá en Chantada, e veu à escola e contou para todas as nenas e nenos de infantil... 

Reuníronse todos e todas no salón de actos. Que seriedade!

 Mmmmmm! Seriedade? 

Ui, pero quen contaba a quen?

En realidade, convidamos ao Anxo porque un do grupos de Infantil, o de Natalia, levaba varias semanas a traballar co Carballo con Botas, e tiñan as súas landriñas botadas nas súas botas e o Anxo non sabía nada... 

Que sorpresa levou cando visitou a clase!!!

Na Vila do Baño deixou un orgulloso Club de Fans.